16 Temmuz 2016 Cumartesi

BAŞLIKSIZ YAZI



Sahildeyim; deniz kenarında ve çocuklara bakıyorum. 
-Bayram sonrasına ertelediğimiz tatilimize çıkıyoruz ve akabinde tatil dün geceden sonra  burnumuzdan geliyor. -
Çocuklar; belki de dünyanın en masum varlıkları.

Hiçbirşeyden habersiz denizin keyfini çıkarıyorlar.

Anne ve  babalar tedirgin ama onlar da çocuklarına birşey  belli etmemeye çalışıyorlar .

Onlara; çocuklarımıza   nasıl bir ülke bırakacağımız az çok  belli oldu artık.

Çok üzgünüm dünden geceden beri ...
Onuru kırılmış hissediyorum kendimi.

Yazacak çok şey var ama yazamıyorum. 

Tıpkı yazıma başlık bulamadığım gibi ...



Posted via Blogaway


9 yorum:

Bir Dut Masalı - nUnU dedi ki...

Duygularımıza tercüman olmuşsun .
.karanlık Yıllar yaşam şeklimize dönüştürüldü
Aydınlık günlere ..... :((

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Tek dileğim aydınlık günlere kavuşmak benim de. Ama umudum yok artık ...

Makbule Abalı dedi ki...

İyi ki çocuklar henüz olan bitenin farkında değiller.
Ve umarım farkında olduklarında dünya değişmiş olur.

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Ve umarım çağdaş bir dünyada yaşarlar sevgili öğretmenim. ..

esra ertugrul dedi ki...

Yaşama sevincimi kaybettim gerginim üzgünüm çocuklar çocuklarımız için...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Hiç sorma Esra 'cığım. Çok ama çok üzgünüm ...

maviye iz süren dedi ki...

yaşananlar çok derinden sarstı hepimizi...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Hiç sorma canım. Aydınlık günler görelim inşallah ...
Sevgiler ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Hiç sorma canım. Aydınlık günler görelim inşallah ...
Sevgiler ...