6 Mart 2016 Pazar

BU HAFTA

 Haftaya yıllardır görmediğim bir arkadaşıma ziyaretle başladım. Temeli olan dostluklar güzel.  Kaldığımız yerden devam ettik biz de. Annesini çok severdim.  Şahane bir kadındı.  


Kökleri Girit'e kadar uzanan bir aileden geliyordu.  Çok güzel Girit yemekleri yapardı.  Şevket i bostan, malatura, radika yemeklerini hep ondan öğrenmiştim... bir de örgü örmeyi. 
Ne yazık ki demans hastası olmuş.
  Bu Alzheimer dan daha farklı; hiç bir şey hatırlamıyor.
 Yıllar önce genç yaştaki oğlunu kanserden ve oğlu gibi sevdiği yeğenini de kötü bir trafik kazasında  kaybetmişti onları bile hatırlamıyor.
Bu kadar büyük acıları unutmak belki de daha iyi ...
Hayat böyle bir şey işte .








Haftanın ikinci günü bir başka arkadaşımla beraberdik.  Onunla da bol bol kitap sohbeti yaptık kahve eşliğinde. 
Diğer günler bana kaldı.  .

Bazen yalnız olmayı seviyorum.
Hani klişe bir söz var ya ; " ben keyfim ve kahyası" aynen öyle. 
Sinemaya gittim, kitap okudum . Filmi çok beğenmedim.  "Dünyanın en güzel kokusu"
Tuba Ünsal 'ı sevmediğim için mi, filmin gözümüze çok sokularak reklamının yapılmasından mı?  Bilmiyorum.
Mart okumalarına İmkansızın Şarkısı ile devam ediyorum.  Murakami okumak ayrı bir dünya.  Eski bir Murakami romanı   ama geç kalmışım okumaya.
Sonraki günler bahar coşkusu ile geçti.  Fotoğrafları da paylaştım zaten.

Bugün de derslerim başlıyor.  Dilerim öğrencilerimle birlikte  güzel bir dönem geçiririm.  ☺☺



Posted via Blogaway

10 yorum:

maviye iz süren dedi ki...

eski arkadaşlar bir başka oluyor, keyifli bir hafta dileğiyle :)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Sağol canım Senin de haftan hem keyifli hem mutlu geçsin. :)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Sağol canım Senin de haftan hem keyifli hem mutlu geçsin. :)

Makbule Abalı dedi ki...

Temeli olan dostluklara insanın nasıl da ihtiyacı var. Arkadaşınızın annesine geçmiş olsun.Doktorlar Demans'ı çok geniş düşünüyorlar. Alzheimer da bir demans çeşidi deniyor.
Çok acı veren ölümlerde, kayıplarda beyin hiçbir şeyi kaydetmemiş oluyor, hatırlamıyor.

İnsanın bazen kendisiyle baş başa kalması nasıl da dinlendiricidir, rahatlatıcıdır.
Esenlikler dilerim.

özlem öztürk dedi ki...

Tatil miydin sen? Öğretmen olmanın en güzel yanı bu bence. En azından benim kıskandığım tarafı bu. Tabii, herkes kendinde olmaya özenir. Benimki de o hesap.
Öpüyorum seni çok Özlemcim. Sefaların hiç eksik olmasın hayatından.

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Tatildim ama oğlanın okulu olduğu için bir yerlere gitmedim.Şimdi artık yaza kadar çalışma zamanı. Öpüyorum çok .:)

MAVİANNE dedi ki...

güzel bir dönem diliyorum
herşey gönlünce olsun
fotoğraflar bir harika
eski dostlar gbisi var mı

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Sağol Maviannem, dostluk bambaşka bir duygu. :)

Gamze Esra Ersöz dedi ki...

Güzel, huzurlu bir dönem diliyorum ve çok öpüyorum:)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Çok teşekkür ederim Gamzem, ben de çok öpüyorum. :)