9 Mayıs 2015 Cumartesi

ESKİ FOTOĞRAFLAR




Yorgun, ağlamaktan gözleri şişmiş bir halde geldiği, çocukluğunun geçtiği evde, evin eşyalarına bakarken, bundan sonra hiç bir şeyin eskisi gibi olamayacağını düşündü kadın.
Acımasızca ilerliyordu yıllar. Çocukluğu, genç kızlığı çoktan geride kalmıştı.
Aralarında çok fazla yaş farkı olmayan ikisi kız, biri erkek üç kardeştiler ve hepsi çoktan çoluk çocuğa karışmışlardı.
O gün hepsinin hayatlarında bir dönüm noktası yaşanıyordu; zaman durmuştu.

İçerideki kalabalığın hiçbir önemi yoktu gözünde, uğultu gibi geliyordu tüm sesler.
Acısı o kadar büyüktü ki konuşulanları bile anlayacak halde değildi.
Kalabalık ortasında tek başınaydı, suskundu.
Gözlerinden sessiz sessiz akan yaşlar, konuşmasına da engel oluyordu. Konuşmak da gelmiyordu zaten içinden.

Derken dua başladı.
Duayı okuyan hocanın davudi ses tonu biraz içini ferahlatıyordu hepsi o kadar. Bu dualar annesi içindi.
Sonunda bitti dua. Herkes yanına geldi, başsağlığı dileklerini kabul etti, taziyeye gelenler yavaş yavaş gitmeye başladılar. Şimdi çocukluğunun geçtiği evde anıları ile baş başaydı.

Birkaç yıl önce başlamıştı annesinin hastalıkları. Rutin doktor kontrolleri, düzenli ölçülen şeker ve tansiyonlar başlangıçta yaşam kalitesini arttırmayı sağlıyordu. Zaman geçtikçe daha da ilerledi şikayetleri annesinin.
Üç kardeş, hiçbir fedakarlıktan kaçınmadılar anneleri için.

Her ne yapılırsa yapılsın, o kaçınılmaz son onların da başına gelmişti işte. Artık yoktu annesi.
Cenaze evden çıkarken “ Götürmeyin annemi, bırakın “ diye ağladığını ne o sırada, ne de daha sonra hatırlamadı.

Herkes gittikten, ortalık biraz sakinleştikten sonra annesinin yatak odasına gitti.
Kenarları sedef işlemeli ahşap dolabını açtı. Annesinin gözü gibi sakladığı albümünü buldu, sayfaları karıştırmaya başladı.

Bayramlık kıyafetlerle çekilmiş 3 çocuğun fotoğrafını gördü. Başlarında beyaz kurdelesi ve bayramlıkları ile kendisi, kız kardeşi, kısa pantolonu ve gömleği ile erkek kardeşinden başkası değildi bu üç çocuk.

O bayram gününü hiç unutmamıştı.

“ O yıl babasının kronikleşen hastalığı uzunca bir aradan sonra yeniden tekrar etmişti.
O sırada annesi bayramda giysinler diye “bayramlık” giysi dikiyordu kızlarına ve küçük oğluna.
Dikişlerin bitmesine az kalmıştı ki babalarının hastaneye yatırılmasına karar verilmişti.
Annesi apar topar çocukları ablasının evine bırakmıştı ve üç gün sonra bayramdı.
Özeldi o zamanlar bayramlar. O zamanın çocukları için bayram yeni giysi, ütülü mendil ve şeker demekti. Bu sefer farklı bir bayram olacaktı. Biri 10, diğerleri 8 ve 4 yaşlarında üç çocuk annesiz, babasız, bayramlıklarını giymeden geçireceklerdi bu bayramı.

Bayram sabahı teyzeleri elinde büyük bir paketle yanlarına geldi çocukların. - “ Hadi bakalım, bunlar sizin; anneniz hastaneye giderken bıraktı bunları bayramda giyin diye” dedi.
Önce paketin içindeki beyaz kurdeleleri gördü 10 yaşındaki kız, sonra kardeşi ve kendisinin elbiselerini, erkek kardeşinin kısa pantolonunu, gömleğini ve hepsine alınmış yeni ayakkabılarını, temiz beyaz çoraplarını.

Anneleri o telaşın arasında bayramda çocuklarının boynu bükük kalmasın diye hazırlamıştı bayramlıklarını, “ Demek hastaneye yatmadan önce sabaha kadar bu yüzden uyumadı annem giysileri bitirmek için ,, diye düşündü kız.
Albümde gördüğü fotoğraf da o günün anısıydı. Babası iyileştikten sonra o giysileri yeniden giyip fotoğrafçıda çektirmişlerdi.”

Göz yaşlarını sildi kadın, odadan çıktı. Birkaç gün öncesini düşündü, annesini son gördüğü günü.
- “ Kızım, helal edin hakkınızı, çok uğraştınız benle “ demişti.
- “ O nasıl söz anneciğim, asıl sen helal et hakkını “ diyerek cevaplamıştı annesini.
Annesinin verdiği cevabı yıllar geçse de unutması mümkün olmadı :-“ Benim hakkım size hep helal yavrum,,

* * * * * * *

Annesi gideli 25 yıl oldu. Şimdilerde annesinin o zamanlar ki yaşlarına yaklaşmaya başladı.
Her yıl anneler günü geldiğinde, o özel günü nasıl geçireceğini bilemedi.
O zamandan bu güne her yıl anneler günü kutlanırken acısını kimse dindiremedi.
Çocukları ve en sevdiği torunları bile deva olamadılar kalbindeki durup durup kanayan yaraya.
Annesiz kalmanın yaşı olmazmış, anladı.
Annesini hiç unutamadı.

* * * * * * *

Not: Anneanneciğim, her zaman bizimlesin. Taşıdığımız genlerdesin.

Yaptığımız yemeğin tadında senin yemeklerinin tadını ararken bizimlesin.

Çilek, kayısı, vişne reçeli kokusu, fesleğen ve taze nane kokusu hep hatırlatır seni.
Onlar olmasa, anılar, eski fotoğraflar rahat bırakmaz bizi.

Ölüm yok anneanne, ölünmüyor.

22 yorum:

Makbule Abalı dedi ki...

Anılar hep bizimle birlikte. Düşündükçe, okudukça, konuştukça, bazen yazdıkça yeniden tazeleniyor, gün ışığına çıkıyor.
Sevdiklerimizin anılarını ancak onların alışkanlıklarını sürdürerek yaşatıyoruz. Bazen sevdikleri bir yemek, bazen emanetlerine sahip çıkmak.
Saygıyla, rahmetle anıyorum.
Sevgiler...

hüznün tadı dedi ki...

Annenin bıraktığı boşluğu ne doldurabilir ki. Gittiği yerde huzur içinde olmasını ve rahmet diliyorum.

maviye iz süren dedi ki...

onlar giderken ne çok yaşanmışlık bırakıyorlar.. ve doldurulamaz bir boşluk..
rahmeti bol olsun..
eski fotoğraflar, albümler ve sıcak kalan anılar onlar da hayata hep dahil..
sevgiyle..

Aze dedi ki...

Ay çok Ağladım...
Allah rahmet eylesin.
Ne güzel demiş: "benim hakkım size hep helal yavrum"

Gamze Esra Ersöz dedi ki...

Ağlattınız beni yine :((
Mekanı cennet olsun, nur içinde yatsın anneanneniz.

MAVİANNE dedi ki...

nur içerisinde yatsın melek ananen

E S İ N dedi ki...

Çok duygulandım annenizle ilgili anınızı okurken.. Sevdiklerimiz aramızdan ayrılsalar da, geriye ne çok unutulmaz izler bırakıyorlar. Annelerin hakkı nasıl ödenir ki!. ve anneniz ne güzel dile getirmiş 'benim hakkım size hep helâl yavrum!' derken..
Sevgili annenizin mekânı cennet olsun ve nurlar içinde uyusun. Sevgi ve esenlikle kalın..

Kuzununannesi dedi ki...

okurken golzeırm doldu nasıl samımı ve yurekten , konustukca unuutlmayan alısılan ama acısı ıcınde olan ölüm , keske dıyorum hep keske ama keskesı yok ıste..sevgıler

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Çok teşekkür ederim sevgili öğretmenim ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Hüznün tadı çok teşekkür ederim. :)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Evet hepsi anılara dahil canım. ..

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Yaaa ağladın mi ? Kıyamam çok teşekkürler ilginç canım. Anneannem öyle bir kadındı işte ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Canım Gamzem çok sağol canım ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Maviannem Sağol canım ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Esin cim çok teşekkür ederim canım ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Kuzunun annesi çok teşekkür ederim Sağol canım :)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Kuzunun annesi çok teşekkür ederim Sağol canım :)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Esin cim çok teşekkür ederim canım ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Maviannem Sağol canım ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Canım Gamzem çok sağol canım ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Yaaa ağladın mi ? Kıyamam çok teşekkürler ilginç canım. Anneannem öyle bir kadındı işte ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Evet hepsi anılara dahil canım. ..