29 Nisan 2014 Salı

KANARYA İZLERİ



Dersteyim. Öğrencilerim geçen hafta sınava girmişler; haliyle yorgunlar. Ne onların ders dinlemek geliyor içinden ne de benim ders anlatmak.

Hava sıcak. Bahar bitmeden, çok acelesi varmış gibi şehre yaz gelmiş.   
Yazın acele ettiğinin farkında olmadığımız için, üzerimizde kışlıktan hallice kıyafetler var. Bu biraz bunaltıyor hepimizi.
Lakin havanın bu durumu ciddi ciddi kışkırtıyor bizi. Ders hariç her şeyi yapmaya müsaitiz.
Açık havada bir yerlere gitmek, doğada uzun yürüyüşler yapmak, sokaklarda koşmak, tembelliğin dibine vurmak ilk aklıma gelenler....

Fakat hayat devam ediyor; görev başında böyle ders kırmak gibi düşünceler hoş değil; öğrencileri ciddiyete davet etmek lazım;  onlarla birlik olup kaytarmaya  teşvik etmek olmaz !!!!!
Bu düşüncelerle derse başlıyorum. Öğrenciler de ben de çok isteksiziz. Kimse kimseye belli etmiyor ama öyleyiz. 

Tam bu arada; sesime sokaktan bir kanarya sesi eşlik etmeye başlıyor. 
Nasıl güzel bir ses. Ben konuştukça o da cıvıl cıvıl ötüyor. 
Öğrencileri uyarıyorum; onlar da kanaryanın neşeli ahenkli sesinin farkında. Hep beraber dersi bırakıp kanarya sesi dinlemeye başlıyoruz. 

****
O kısacık sürede gözümün önüne bir ev kapısı geliyor. 

Çocukluğumun geçtiği, anneannem ve dedemin evi. 
Kapıdan içeri girerken bir sürü kuş kafesinin, kafeslerin içinde kanaryaların, saka kuşlarının olduğu; kuş seslerinin  kapıdan girer girmez birbirine karıştığı ev. 
Benim çocukluk sarayım. 

Kapının önünde dedem kuşların kafeslerini temizliyor. 
Merdivenin yanındaki hanımellerinin kokusu genzimi yakıyor.
Bahçede güller ve ortancalar birbirine karışmış. 

Dedem kendini doğaya vakfetmiş ama bunun farkında değilim henüz. Çocuğum tabii yedi ya da sekiz yaşımdayım hoplayıp zıplamak istiyorum bolca.
Şimdikilerin dediği gibi "enerji atmam" lazım. "Hadi bana yardım et" diyor dedem, yardım et de çabuk bitsin bu kafes temizleme işi ". 
"Olmaz dedeeee" diyorum, arkadaşlarımın yanına gidiyorum. 
Kanarya sesleri ile dedemi baş başa bırakıyorum. Bana kızmıştır mutlaka arkamdan söylenmiştir, duymuyorum bile ... 

****
Şimdi sınıftayım, kanarya halen o güzel sesiyle ötmeye devam ediyor.
Çocukluk sarayımın izleri belleğimin albümlerine geri dönüyor.
" Hadi tenefüsse çıkalım !! " diyorum öğrencilerime; ders mi anlatılır  bu işitsel şölenden sonra ?

Hava sıcak, bahar bitmeden yaz gelmiş farkında değilim.
Kalbimde çocukluğumdan  kanarya izleri kalmış onun da farkında değilim !!!



26 yorum:

MAVİANNE dedi ki...

ne güzel bir anı bu böyle
bir kuş cıvıltısı nerelere götürmüş seni
hayata böyle es'ler vermek lazım
sevgilerimle

Muhammed Arat dedi ki...

Güzel bir anlatım.Kuş cıvıltısını dinlemeyenlere örnek bir yazı olmuş....

Muhammed Arat dedi ki...

http://muhammedarat.blogspot.com.tr/
takip ederseniz sevinirim...

Asuman Yelen dedi ki...

Ne mutlu sana Özlem' cim...
Kurumlanarak, böbürlenerek, kıskanarak, küçümseyerek yaşayıp giden, kuş sesini, hayvan nefesini, insan sevgisini hiç bilmeden ölüp gidecek yığınları düşününce...

Makbule Abalı dedi ki...

Yazınızı okurken ben de kendimi o sınıfta hissettim. Kulağımda adeta kuş sesleri yankılandı.
Özgürlüğün, sevginin simgesi kuşlar ne çok şey anlatır, ne çok şey düşündürürler insana.
Yazınızın son cümlesi öylesine anlamlı ki; Gerçekten yüreğimizde, belleğimizde çocukluğumuzdan öyle kalıcı izler kalıyor ki, bir gün bizi de şaşırtıyor, düşündürüyor.
Kuş sesleri yaşantımızdan hiç eksilmesin.
Esenlikler dilerim.

Yaşamın kıyısında dedi ki...

Canııım benim,
yanında olasım, birlikte kuş sesi dinleyesin geldi.
Yazını okurken benimde çocuklarımın küçükken bahçeli evimizdeki şakıyan bülbüller geldi.
Çok güzel bir iz bırakanlar olmuş:)
Ananenin ve dedenin ve tabi ki babanın anısına saygıyla.Nurlar içimde yatsınlar.
Kocaman sevgilerimle.

Zaman sözleri dedi ki...

Ne güzel yazmışsınız.Kanarya sesleri kulağıma kadar geldi :)

resimli günlük dedi ki...

Acayip bir şey bu. Bazen bir ses, bir koku insanı alıp ta nerelere götürüyor. Çocukluğundan bir sayfanın açılması ne mutlu etmiştir seni, beni bile burdan mutlu edebildiğine göre...

parıldayan çiçek dedi ki...

Ders anlatırken kanaryanın size eşlik etmesi ne güzel.yaşamınızdan kuş sesleri eksik olmasın.

Gamze Esra Ersöz dedi ki...

Baharı, kuşları, güneşi ne güzel anlatmışsınız.Ben de sizinle beraber çocukluğuma yolculuk ettim.

gonca keskin dedi ki...

ne güzel yazmışsın Özlemcim, o anı yaşamış gibi oldum , bunu çevrenle hatta öğrencilerinle paylaşabilmen harika !

Oglak Kizlari dedi ki...

:-)
ohhh diyen anne. Güzel bir yazı okuyunca keyiflenen anne.

Eline sağlık.

Asis dedi ki...

Şu anda bu yazıyı okurken açık balkon kapısından kuş cıvıltıları dinliyorum.Bir huzur kapladı içimi,yüreğinize sağlık.Sevgilerimle

GÖNÜL dedi ki...

o kadar güzel anlatıyorsun ki sanki oradayım yaşıyorum çok güzeldi kanaryanın sesini duyar gibiyim sevgiler

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Mavianne : Teşekkürler Maviannem :)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Muhammet Arat : Çok teşekkür ederim

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Asuman Yelen : Sağolun Asuman hanıum, dedemden izler bunlar ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Makbule Abalı : Bazen oluyor işte aklımıza düşüyor böyle hayat izleri ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Makbule Abalı : Bazen oluyor işte aklımıza düşüyor böyle hayat izleri ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Yaşamın kıyısında : Canım Nurum sağol...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Zaman Sözleri : Çok teşekkür ederim :)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Resimli günlük : Hem de nasıl canım yaaa ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Parıldayan Çiçek : Canım sağol çok sevgiler ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Gamze, Gonca: ÇOk teşekkür ederim ayrı ayır ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Oğlak kızları, Asis : Sağolun siz de beni çok mutlu ettiniz :)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Gönül: Gönülüm sağol canım :)