31 Ocak 2014 Cuma

SES


" Ölüm nedir ? " diye sordu.
" Sevdiklerimizi bir daha aynı bedende görememektir" diye yanıtladım onu.

***
Sonra düşündüm. Ölüm aslında sevdiklerimizin bir daha seslerini de duyamamaktır.

***
Babamın yoğun bakımda kaldığı süreçte, solunumunu rahatlatmak için boğazını açmaları gerektiğini söylemişti doktorlar. Bu süreç içinde babam konuşamayacaktı ancak tedavisi bitince açılan yer dikildikten sonra konuşabilecekti. Başlangıçta itiraz ettik ama mecburiyetten bu durumu kabul ettik. Babam yeniden nefes almaya başladı ama sesini kaybetti.

Onu ziyarete gittiğim anlardan birinde bana neden konuşamadığını sordu. O dönemlerde hep minik notlar yazdık birbirimize... Sonra bir anda her şey tersine döndü ve babam sesini geri kazanamadan  aramızdan ayrıldı.

***

Bu günlerde babamın en çok sesini özlüyorum ve ne yazık ki elimde hiç ses kaydı, video falan yok.
Benim kadar anılara, fotoğraflara düşkün biri böyle bir şeyi nasıl atlamış olabilir anlayamıyorum.

Söz uçar yazı kalır derler ya, ses ve görüntü de çok önemliymiş yeni yeni anlıyorum.

Bundan sonra sevdiklerimin seslerini ve görüntülerini de kaydedeceğim; ne tuhaf ve ne kadar farkındayız bilmiyorum ama aslında yaşadığımız her gün hızla anıya dönüşüyor.

Bol miktarda anı biriktirmek lazım yaşadıkarımıza dair.
Ses, fotoğraf, görüntü, yazı ... ne olursa ...

25 yorum:

Gamze Esra Ersöz dedi ki...

Babaannem ölmeden önce onu telefonum ile kameraya çekmiştim.İyi zamanlarıydı.Babaannem öldükten 1-2 ay sonra telefonumda bu kayda denk geldim ve kendimi çok kötü hissettim.O cümleleri hala kulaklarımda biliyo musunuz?Bir dah da ne izledim ne dinledim.Bazen aramızdan ayrılan insanların görüntüleri ve sesleri insanın içini acıtabiliyor :(

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Aslında haklsın Gamze'cim ama galiba babamı özlüyorum ...
Bir de son zamanlarda sesini kaybetti ya en çok bu dokunuyor bana ...

Makbule Abalı dedi ki...

Hangi yaşta olurlarsa olsunlar, sevdiklerimizin ölümü çok zor gerçekten. Önce inkar ediyoruz, kabullenemiyoruz , sonra reddediyoruz. Yaklaşık bir altı ay sonra belleğimizde daha normal sınırlarda bir yer veriyoruz.
Anılar giderek yerleşiyor, zenginleşiyor; Bazen gülümsetiyor, bazen hüzünlendiriyor, bazen düşündürüyor. Ama inanın sevdiklerimizi hep eski güzel halleriyle, oldukları gibi hatırlamak istiyoruz.Diğer görüntüleri konduramıyoruz, kıyamıyoruz. İyi ki "paylaşılmış" günler, aylar, yıllar var...Zamanında o sesiyle size sevgisini iletebildi ya, seslenebildi ya... ne mutlu size.
Acınızı paylaşıyorum. Işıklar içinde yatsın.

Asuman Yelen dedi ki...

O sesi fiziken duymak Gamze Hanım' ın da söylediği gibi insanın içini fena acıtır Özlem' cim. Ablamı kaybettikten sonra Telefondaki ses kayıtlarını hiç dinlemek istemedim.Hepsi anılara çivileniyor zaten. Rüyalar da hasret giderme konusunda büyük yardımcı. İnsan sabahları kocaman bir tebessümle uyanıyor :))

Yaşamın kıyısında dedi ki...

Yok be gülüm, asla bunu istemezdim sanırım. Çok çok çok acı, düşünmesi bile bana acı geliyor. Fotoğraflar acımızı bu kadar hırpalarsa ses ve hareket ettiği görüntüler ne yapar bir düşünsene :(((
Ben kendi adıma istemezdim doğrusu, tabi şimdi çocuklarımız bir yerlerde kameralara çekiyorlar, belki ilerisi için alışkanlık olur da onlar seyrederler.

Yaşamın kıyısında dedi ki...

Yok be gülüm, asla bunu istemezdim sanırım. Çok çok çok acı, düşünmesi bile bana acı geliyor. Fotoğraflar acımızı bu kadar hırpalarsa ses ve hareket ettiği görüntüler ne yapar bir düşünsene :(((
Ben kendi adıma istemezdim doğrusu, tabi şimdi çocuklarımız bir yerlerde kameralara çekiyorlar, belki ilerisi için alışkanlık olur da onlar seyrederler.

gülden dedi ki...

Özlemcim, babamı bir otuz ocak sabahı kaybettim, 31 Ocak'ta toprağa verdim, 1991'de bugün. Sana da sabırlar diliyorum, babana da rahmetler..
Çoook sevgiler,
Gülden.

Kafa Dergi dedi ki...

Evet... Biriktirmeli... mi... :) :)

Yaptığınız bir yorumu yarın Kafa'da paylaşıyorum, yani uğramayı unutmayın!

Oglak Kizlari dedi ki...

Ah, ah, ne desem.
Giden gidiyor, evet kayıt etmek lazım ama Gamze de haklı.

İkilemde kalmış anne

MAVİANNE dedi ki...

ne kadar doğru tespitlerin gerçekten de
ben hep gayret ediyorum anı biriktirmeye
nur içerisinde yatsın babacuğın canım
sevgiler

Aslı Aslı dedi ki...

Babamı kaybedeli 10 yıl oldu, keşke bizde zamanında böyle bişey yapabilseydik veya aklımıza gelseydi :( dediğin gibi fotoğrafları biriktiririz ama sesler öyle önemlidirki onları düşünemeyiz bile. Allah sabırlar versin canım benim, hep özleniyor biliyormusun? unutulmuyor :(

Asis dedi ki...

Merhaba,başınız sağolsun..Ben de üç yıl önce kaybettim babamı..alışmak zor ama hayat devam ediyor.Sevgilerimle...

Oglak Kizlari dedi ki...

Yoksun.
Hadi dön.

Özlemiş anne

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Makbule Abalı : Çok çok teşekkür ederim, yazdıklarınızı birer birer yaşıyorum şu anda, çok sevgiler ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Asuman Yelen : Asuman Hanım, sonradan düşündüğümde Gamze'ye ve size hak verdim. Aslında iyi oldu bu yszıyı yazmak bu ses takıntısından da kurtuldum. Blog yazmayı ve okumayı bu yüzden çok seviyorum.
Teşekkürler desteğiniz için.
Çok sevgiler...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Yaşamın Kıyısında : Çok haklısın Nur'um ben de vazgeçtim zaten. Aklımızda kaldığı gibi olsun, acı depreşmesin ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Gülden : Gülden'cim canım, çok teşekkür ederim. Zor ama katlanıyoruz bu acıya. Çok sevgiler canım ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Kafa dergi : Uğradım bile :)

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Oğlak Kızları : Gamze çok haklı Çiğdem'cim. O yorumla beni kendime getirdi zaten...
Bu arada döndüm haberin olsun ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Mavi Anne: Maviannem sonradan düşündüm de ses acı verecek aslında bana ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Aslı Aslı : Unutulmaz ki Aslı'cım, anladım ki unutmak diye bir şey yok zaten, sadece öteliyor beynimiz ve hayat acımasızca devam ediyor ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Aslı Aslı : Unutulmaz ki Aslı'cım, anladım ki unutmak diye bir şey yok zaten, sadece öteliyor beynimiz ve hayat acımasızca devam ediyor ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Asis : Canım çok teşekkür ederim, sağol, sevgiler ...

Hayat İzlerim, Kitap Sesleri dedi ki...

Oğlak Kızları : Döndüm Çiğdem'cim. Hem "hayat izlerim" e, hem "kitap sesleri" ne :)

kitap eylemcisi dedi ki...

Öncelikle geç ama Başınız Sağolsun. Ölüm de var evet , başımıza gelmeden hiç anlayamadığımız , ocağımıza düşmeden yanmadığımız en büyük acı...