23 Ocak 2014 Perşembe

RÜYA



9 Ocak gecesini 10 Ocağa bağlayan sabaha karşı tuhaf bir rüya gördüm.

Ailecek evdeyiz. Annem babam, kardeşim kardeşimin çocukları oğlum.

Evde alışılmadık bir hareket var. Hepimiz telaş içindeyiz.

Bu telaş arasında gümmmmmm diye bir ses duyuyorum.

Öyle bir gürültü ki sanki biri yüksek bir yerden  düşmüş gibi. Sesin şiddetiyle uykumda sıçrayarak uyanıyorum.

Evimiz cadde üzeri olduğu için acaba kaza mı oldu diye etrafa bakınıyorum ama değil, o ses rüyamdan geliyor ve tekrar uykuya dalıyorum.

Bu sefer rüyamda hiç tanımadığım bir ses duyuyorum; ses bana " baban ölüyor  bunun için az önceki rüyayı gördün " diyor. Yine uyanıyorum; ürperiyorum ve sabaha kadar uyumuyorum.

Sabah erkenden hastaneye gidiyorum. Babamı görmek için.
Yanına giriyorum. Solunum makinesine bağlı, uyuyor.

Uyurken bile derin derin nefes alıyor sanki koşmuş da çok yorulmuş gibi. Durumu çok kötü görünüyor.

 Ellerini tutuyorum. Sesleniyorum sesimi duyuyor gözlerini hafifçe açıyor ve tekrar kapatıyor.
Elimi alnına koyuyorum, saçlarını okşuyorum, ateşi var gibi. Yoğun bakım bakım odasında olduğumuzdan doktor ve hemşireler çok titiz, onlara belli etmeden babamı öpüyorum. Çünkü biliyorum bu onunla son görüşmemiz.

Yanından ayrılıyorum. Ağlıyorum. Eve geliyorum, anneme, kardeşime hiç bir şey söylemiyorum. Eşime anlatıyorum sadece. Çok kötü babam diyorum; her şeye hazırlıklı olalım diyorum.

11 Ocak'ı 12 ocak'a bağlayan gece saat 01.30'da eşimin telefonu çalıyor. Hastaneden arıyorlar, hastanızın durumu iyi değil diyorlar.
Gecenin bir vakti hastaneye gitsem annem ve oğluma o saatte ne söyleceğim?

Eşim koşa koşa hastaneye gidiyor. Ben de ardından babama bildiğim bütün duaları okuyorum. Eşim hastaneye giderken babam da bu dünyadan gidiyor.

Kaç yaşında olursak olalım anne ve baba kaybı çok farklı bir duygu.
Ben artık babamın küçük kızı değilim. Onun gidişiyle büyüdüm. Babişkommm diyeceğim, sarılacağım biri de yok.

Onu hep iyi anılarla hatırlıyorum. Çocukluğumdan kalma bir şiir vardı. O zamanlar çok severdim. Kimindir, nereden alıntıdır bilmiyorum :
" Sararan çimenlerin yeşilliğini solan çiçeklerin güzelliğini hiç bir şey geri getiremez.
Her şeye rağmen hayat üzülmeye değmez.
Yas tutmak yok,
Anılarımızla güçlüyüz artık ..."

Aslında bu aralar anılara bile tutunamıyorum. Belki acı daha çok yeni belki zamanla hafifleyecek bilemiyorum.

Rüyamın bu kadar hızlı çıkmasına içerliyorum. O günden beri de rüya görmedim zaten.

Babam gittikten sonra çok düşünür oldum. Acaba hangisi gerçek ÖLÜM mü, HAYAT mı ?

20 yorum:

tosbagalar dedi ki...

Başınız sağolsun Rabbim sizlere sabırlar versin

Asuman Yelen dedi ki...

Canım, şimdi önünde kaskatı duran şey ölüm ve gerçeğin o. Bekle, "zaman" a bırak, o seni yeniden yaşamın ortasına götürüp bırakacak. O zaman dört elle sarılacağın gerçeğin, yaşamın kendisi olacak. Bu bir döngü ve Allah sana o döngüyü sık yaşatmasın.

parıldayan çiçek dedi ki...

Başınız sağolsun .Size sabır diliyorum.

hüznün tadı dedi ki...

Başın sağolsun tekrar. Hayat böyle bir şey. Ama bir gün buluşma umudumuz var. Bu böyle bitemez.

Başak dedi ki...

Başın sağolsun canım. Babanın vefatı sana ayan olmuş. Allah sabır versin.

Kontrast dedi ki...

Başın sağolsun, mekanı cennet olsun inşallah.
...


Bloga geri döndüm iade-i ziyarete bekliyorum, o güzel yorumlarını özledim.

İyi ki varsın, kendine iyi bak.

Kubilay

Oglak Kizlari dedi ki...

Başın sağolsun.
Ne denir ki, kaybı olmayana, bilmeyene seçim kolay, diğerleri anca kafa saalyıp bildik, tanıdık acıyı paylaşırlar sanrımca.

Hüzünlü anne

Gamze Esra Ersöz dedi ki...

Çok üzüldüm, başınız sağolsun.Allah sabır versin...

Sahildeki Ev dedi ki...

Başınız sağ olsun. Yazınızı okurken babamı kaybettiğimde İstanbul'dan Eskişehir'e yaptığım yolculuk geldi aklıma, hayatımda bir daha hiç o kadar dua etmedim, ama nafile.. Yaş kaç olursa olsun bir kız çocuğunun babasını kaybetmesi, onun hayatında bir dönüm noktası oluyor..

Pie Kurabiye dedi ki...

Hep aklinin bir tarafinda kalacak,basin sagolsun Ozlem'cim

Arzu Sarıyer dedi ki...

Güzel anılarla yaşatacaksın yüreğinde Sevgili Özlem ,mekanı cennet olsun.

Arzu Sarıyer dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
BAYKUŞ GÖZÜYLE... dedi ki...

Tekrar başın sağolsun, nur içinde yatsın...
Ben de babamı kaybedeli 20 yıl oldu, her ölüm erken ölüm...

Yaşamın kıyısında dedi ki...

Yazın yorum yapamayacak kadar acı, anne, baba acısı olmalı ama dayanması çok zor bunu biliyorum. Birde sıralı ve yaşama doyumla olmalı bu gidişler, acının promosyonları gibi. Her çocuk ana baba acısı tatmalı yoksa daha acısı olur evlat acısı. Hiç bir çocuk annesine babasına bu acıyı yaşatmamalı. Ama be canım baba acısı da çok zor, atlatamadığım ve son nefesine kadar atlatamayacağım bir acı içimde yerleşen:(
Nur içinde yatsın ışıklar içinde yolu aydınlık oldun babacığının.
Farkındaysan ben hiç "başın sağ olsun" sözcüklerini kullanmam, ters gelir bana, onun için de kusura bakma Özlemcim.
Sabırla, sevgiyle kal canım...

sevtap dedi ki...

Tekrar başın sağ olsun canım :( Allah kimseye sevdiklerinin acısını göstermesin.

GÖNÜL dedi ki...

canım çok üzüldüm başın sağolsun yazını okurken gözlerim doldu allah mekanını cenet eylesin sanada sabırlar versin sevgiler

Kafa Dergi dedi ki...

Merhaba! Blogumun şubat sayısı için bir video hazırlıyorum, bana en çok yorum yapan bloggerların yorumlarından… Ve siz de elbette başköşedesiniz –olması gerektiği gibi. Yapmış olduğunuz yorumları kolajlıyorum ve tek bir cümle yapıyorum. Sorun olmaz değil mi?
Not: Videoyu birkaç gün içinde yayınlıyorum, bakmayı unutmayın! :)

Yorum sayınız azalmış... O günleri özlüyorum. :( :(

Kafa Dergi dedi ki...

Başınız sağolsun. :(

Özgür Tatlar dedi ki...

Basiniz sagolsun. Bende bazı rüyaların gercekleszigine inanıyorum. Yine de keske guzel rüyalar Gerçek olsa.

Aslı Aslı dedi ki...

Çok üzgünüm :( öyle üzüldüm ki anlatamam :( Allah sabırlar versin.