10 Eylül 2008 Çarşamba

HAYAT YOLUN, AÇIK OLSUN




Sen şimdi, hiçbir şeyin farkında değilsin.


O kadar masum ve temizsin ki, o kapkara gözlerinle ve sorduğun sorularla tanımaya çalışıyorsun hayatı.


Hayat senin için, oyundan, birkaç arkadaştan, çeşit çeşit oyuncaktan ibaret henüz.


Okul denince de aklına, renk renk boya kalemleri, el işi kağıtları ve bunlarla yapılan faaliyetler geliyor. Bir de küçük bedenine rağmen, sabah erken kalkma zorunluluğu.


Daha şimdiden kendince farklı meslekler seçiyorsun. Bazen, doktor, bazen öğretmen, bazen subay olmak istiyorum diyorsun.




Geçen gün “ Büyüyünce sadece baba olsam yetmez mi anne? “ dedin. Büyüyünce çok mükemmel bir baba olacaksın henüz bilmiyorsun.


Bilmediğin bir bir şey daha var oğlum.


Bu ülkede, sana sunulan bu koşullarda, istediğin ya da sevdiğin işi yapma şansın o kadar az ki.


Zaman içinde, her çocuğun başına gelen senin de başına gelecek.
Okul hayatının çarkları içinde dönerken, yaprak testler, özel dersler ve dersanelerle tanışacaksın.


SBS, OKS, ÖSS harflerinin açılımları yaşam biçimin olacak, 18 yaş gibi çok erken bir yaşta meslek seçimi yapmak zorunda kalacaksın ve bu koşuşturma içinde elbette senin de bir mesleğin olacak.


Korkum ne biliyor musun?


Gelecekte karşıma çıkıp da “ Anne –falan- mesleğim oldu ama ben mutsuzum ” demen.


Seni hayata hazırlarken, üzerine fazla sorumluluk yüklemek ve istemeden mutlu olmana engel olmak beni şimdiden çok ürkütüyor, çünkü her şeyin gelip geçici olduğu şu dünyada mutluluk kadar önemli ve kalıcı hiçbir duygu yok oğlum.


Henüz yolun başındasın, hiçbir şeyin farkında değilsin.


İki gün önce, sekiz yıl eğitim göreceğin okulun ana sınıfına başladın.


Sen, yeni öğretmenin ve arkadaşlarına alışmaya çalışırken onlarla yeni sınıfına doğru yürürken, ben de arkandan bunları düşündüm oğlum.


Güle güle.


Hayat yolun açık olsun.

11 yorum:

Maviye Yolculuk dedi ki...

Ben kızımı bu karmaşanın içine sokmayacağım. Ne çok katı ne de çok gevşek ders kuralları olacak. biz okudukta ne oldu? Diplomanın herşey demek olmadığını, mesleğin bir şekilde öğrenilebileceğini, üniversitenin sadece ufku genişletmeye yaradığını birşekilde çocuklara anlatmak gerek.Köydeki çoban Hacettepe Tıp Fakültesini kazanıyorsa benim kızımın da dershanelerde çürümesine gerek yok. Teknoloji sayesinde bütün kaynaklar çocukların önünde. Hazır dershane sunup aileler sorumluluklarını üzerinden atıp vicdanlarını temizliyorlar bence. Evde uğraşıp çocuğunun dersleriyle ilgilenen, gelecek üzerine çocukla düzgün konuşmalar yapan, bilgiyi ona nasıl bulacağını ve kullanacağını öğreten aileler o kadar az ki memlekette...Bu aileler olduğu sürece dershane adındaki ticarethaneler paraları istiflemeye devam edecekler...Ben buna dahil olmayacağım.Yurtdışında dershane diye bir kavram yok. Devletimiz resmen dershanecilik diye bir sektör yarattı....

özlem dedi ki...

Yaşamadan bilinmez ki Hande'ciğim.
Ben de oğlumu çok yormama gayretindeyim. Savrulmasın çocuk oradan oraya, ama ne olacak nasıl olacak bilmiyoruz ki henüz. Belki çok bilinçli olacaklar, dersaneye falan gerek duymadan başarılı olacaklar, yaşayıp görmek lazım. Benim derdim, istediği mesleği seçebilmesinde, sevdiği işi yapabilmesinde. Tıp fakültesini bitirip doktorluk yapmak istemeyenleri, hukuk fakültesini bitirip, avukat yada hakim olmak istemeyenleri gördükçe nutkum tutuluyor inan ki.
Hangi koşullarda olursa olsun, çocuklarımız mutlu olsunlar.
Hiç bir şey mutluluk kadar değerli değil çünkü.
Paylaşımına çok teşekür ederim Hande'ciğim.
Sevgilerimle...

beenmaya dedi ki...

valla henüz çocuğum yok ya bahanem hazır konudan ziyade ben küçük adama sevgilerimi yolluyorum buradan sadece :))

özlem dedi ki...

O güzel yüreğindeki sevgilerini aldık biz de sana aynısını gönderdik Özlem Ablamız.
Sevgilerimizle...

Maviye Yolculuk dedi ki...

Bu yorumumun aynısını yazı olarak ekledim siteme. HIzımı alamadım :) Çocuklar sevdiği mesleği yapamıyorlar. Çünkü sadece sınavlarda başarılı olmayı düşünüyorlar. Ne istediklerini düşünmelerine fırsat bırakılmıyor bence...Sevgiler...

özlem dedi ki...

Benim de derdim bu zaten işte.
Biz çocuklarımızı daha farklı yetiştirelim Hande'ciğim, sen de ben de yapabiliriz bunu, inanıyorum ben.
Sevgilerimle...

beenmaya dedi ki...

canımcım bendeki mimi sana yolladım.

http://beenmaya.blogspot.com/search/label/mim

istersen tut ve yaz istersende bırak top gitsin :))

vili dedi ki...

Ben buraya yorum yazmıştım..bir şeyler demiştim ama iletmeyi başaramamışım sanırım:) Kelime doğrulama, şifre derken..bazen çok beceriksiz oluyorum. Onaylamamazlık yapmamışsındır :)
"hayata farklı bir gözle bakacağı belli..." demiş idim.

özlem dedi ki...

O yorum gelmedi vili'ciğim, olsun hepimiz neler yapıyoruz bazen.
Sağol güzel düşüncelerin için.
Sevgilerimle...

Craft Woman dedi ki...

Makyaj süpermiş çok sevdim. Ne kadarda güzel dilekler bayıldım yazınıza.Sevgiler

özlem dedi ki...

@ Sevgili Craftwoman, çok teşekkür ederim paylaşımınıza.
Sevgilerimle...